Ilustración de Laura Mellinas Barrios
PARKING
Un parking tamén é lugar de Deus.
Deus tamén arrola os que dormen aquí.
E está coa xente que vén e vai,
que sae correndo,
que chega cargada,
que marcha falando…
Arriba, na rúa,
as luces das farolas
están a piques de iluminarse.
E o run-run dos outros [motores]
que non dormen coma os que aquí me acompañan,
fan de canto de berce.
Un parking tamén pode ser un lugar
onde sentarse con Deus
para falar
e contarlle como foi.
Aquí, tamén te podes sentir acompañada,
anque para escribir
non sexa o máis cómodo.
Ó MEU CARÓN
Deus, onde estás?
Pregunto.
Anque xa sei,
que estás aquí ó lado,
preciso chamarte
e constatarte na miña beira.
Coma unha nena
que chama pola súa nai
aínda estando no seu colo.