A revista xurdiu en 1981 e xa superou os mil números. Comezou pequeniña e semanal. A partir de 1987 medra en formato e pasou a quincenal. Desde 2019 é mensual.
É un medio de diálogo entre persoas que comparten o horizonte de Irimia, na súa amplitude e diversidade. É unha ventá de dobre dirección. Abre e comunica persoas e comunidades cristiás con iniciativas e realidades laicas e a estas, á súa vez, ofértalles unha oportunidade de diálogo e coñecemento da utopía cristiá.
Derradeiros exemplares
Artigos on-line
Falando da lingua. Dicímosvos este adeus chorando desde a beiriña do mar…
Era o número 563, cincocentos (ou quiñentos, como queirades!) sesenta e tres… Xa choveu! Si, ho, que chover, choveu coma quen a tira cun caldeiro… Daquela volta movemos a Tintxu −Que en gloria estea!− da contraportada para a páxina 6 da revista, que tampouco estaba...
Boa Nova. Retos e esperanzas para un segundo cuarto do século1
Velaí vén, ten que vir, a Paz. E co salmista, Señor da Paz, activamente pedímosche: que nos seus días floreza a xustiza, que cada día progrese o entendemento e o diálogo, que se multipliquen os profetas da non-violencia, que a naiciña terra sexa respectada e...
O Noso Taboleiro. Nota- recordatorio para subscritores/as
Como xa anunciamos neste mesmo número e no de novembro de 2025, a revista Irimia cambia de periodicidade e de formato. Renovámonos mantendo o seu sentido, dotándoa de novos contidos e deseño e facéndoa sustentable e posible cos medios dos que dispoñemos. De todo isto...
Pingas de orballo. A señora María, de Lanzá, unha muller que viviu para dar felicidade
Foi veciña e confidente de mil historias fermosas. A muller que máis cousas dicía coa súa feble voz mentres cantaba, e facíao moi ben. Sabía miles de historias que me cantou e contou no devalo das tardes, na infinita paciencia e con aquela luz dos ollos esperanzados...